Un peu de tout

Na Abel Tasman lieten we het wandelen even voor wat het was en hingen we de echte toerist uit. Een heel mooie autorit langsheen de westkust (zie foto) en vervolgens naar de gletsjers. Na een korte wandeling konden we de imposante gletsjertong van Franz Jozef bijna aanraken. Diezelfde avond konden we ook nog genieten van een heerlijke jacuzzi in onze luxueuze jeugdherberg, waar wij steevast met ons tentje buiten slapen :)

De volgende ochtend, na een korte stop aan de Fox gletsjer, vervolgden we onze tocht naar Queenstown. Een echte speeltuin voor volwassenen! Omwille van het mindere weer bezochten we eerste nog puzzling world in Wanaka, alwaar we 'verloren' liepen in een doolhof met 2 verdiepingen en bijna ons evenwicht verloren in 1 van de 4 optische illusie kamers. We brachten ook nog 2 aangename avonden door met Dan van op Tongariro die toevallig ook in Queenstown was.

En dan was het eindelijk tijd voor het echte werk... Een Skydive! 25 seconden vrije val, gevolgd door een parachutevlucht van ongeveer 5 minuten. De vrije val was super voor allebei! Helaas vond Jonas zijn maagje het tollen met de parachute wat minder. We zijn allebei wel heel erg blij dat we het gedaan hebben en laten verder de foto's voor zich spreken :)

Vervolgens reden we richting Milford Sound en zetten we ons tentje op aan een idyllisch meer met een prachtig uitzicht. Ook de Sound zelf was zeker de moeite. De eerste keer dat we een fjord zagen was impressionant en in combinatie met de beestjes (zeehondjes en zeldzame pinguins) toch zijn geld waard!

Abel Tasman Track

Meteen twee blog berichtjes in 1 keer, vergeet dus niet naar beneden te scrollen na deze. Bovendien kun je nu ook reageren zonder gmail account. Selecteer daarvoor bij reacties gewoon 'anoniem' en dan kun je normaal gezien je naam invullen.

Trekking nummer 3 zit erop. Omwille van de getijden hebben we deze in de omgekeerde richting gelopen als gebruikelijk. De eerste dag bracht de watertaxi (speedboot) ons via enkele mooie verscholen plekjes langs de kust naar Totaranui, het startpunt van onze vierdaagse. Van daaruit maakten we een lus op het meest noordelijke gedeelte van het Abel Tasman national park. Mede door de felle zon en de zware rugzakken (tent, slaapzak, matje, water, eten,...) voelde Gibb's hill net iets zwaarder aan dan we hadden verwacht. 's Avonds zetten we ons tentje op aan Mutton Cove. Helaas geen doflijnen gespot... We zagen wel veel zeehondjes, krabben en mosselen tijdens onze avondwandeling naar separation point.

Even later kregen we weer bezoek van een possum die het eten van onze buren kwam stelen.

Dag twee hoefden we niet de vroeg van start te gaan aangezien we bepaalde plaatsen enkel bij laag tij konden oversteken. Dat houdt in: schoenen uit, tot je enkels in het water en over de schelpjes lopen. Dag drie was eigenlijk meer van hetzelfde m.a.w. kronkelende paadjes door het bos en op/naast goudgele stranden. 

In de namiddag waagde Jonas zich in het ijskoude water van Cleopatra's pool, maar het deed wel deugd :). 's Avonds kregen we nog een beetje regen op ons dak, maar op onze schuilplaats hadden we nog een interessante babbel met een Roemeen.

 

Dag 4 startte wat in mineur o.w.v. het weer en Carmens benen die volstonden met sandfly beten. Desondanks hebben we onze 3de trekking toch met een goed gevoel afgerond. 's Avonds beloonden we onszelf dan ook met een etentje en een cinemabezoekje :).

Whanganui & Wellington

Eerst en vooral bedankt voor alle reacties op de blog en via mail. 't Is superleuk om iets van jullie te horen al hebben we niet altijd de tijd om even uitgebreid te antwoorden. We hebben weer heel wat te vertellen sinds onze vorige post.

Eerst en vooral onze 3-daagse kanotocht op de Whanganui-rivier. Ondanks het feit dat de weergoden ons niet zo gunstig gezind waren (alleen zon op de derde dag) was ook dit een fijne ervaring. In het totaal hebben we ongeveer 90 km gepeddeld tussen Whakahoro en Pipiriki ofte het Whanganui national park. De eerste dag werden we vergezeld door talloze geitjes langs de oevers van de rivier. De tweede dag onderbroken we halverwege het peddelen even voor een wandeling naar de Bridge to Nowhere. Deze brug werd gebouwd voor een boer die stierf alvorens ze klaar was. Maar staat nu ondertussen wel afgewerkt in het midden van het woud zonder functie. Kort na deze stop ging onze kano over de kop door een kleine inschattingsfout van de stuurman (Jonas). De boomstronk en de stroming bleken toch iets sterker dan de kano :) (zie foto hieronder)

Aangezien ons verteld was dat we 90 procent kans hadden om op de laatste dag over kop te gaan legden we on na deze eerste ervaring al neer bij ons lot. Gelukkig konden we ons 's avonds drogen aan een gezellig haardvuur. Diezelfde avond stond Carmen eveneens oog in oog met een possum, na de talloze dode exemplaren op de weg was dit levende exemplaar een echte verrasing.

 

Dag 3 startte voorspoedig met een zonnetje en wonder boven wonder raakten we zonder natte kleren doorheen de rapids op onze eindbestemming.

Van daaruit gingen we in rechte lijn naar Wellington, waar David (de kiwi uit de vorige post) zijn belofte meer dan waar maakte. Naast de tractaties in de Leuven-bar (blonde leffe, deliruim tremens en frietjes) kookte hij ons ook een heerlijk avondmaal en kregen we een slaapplaats in zijn apartement aangeboden.

De Leuven bar was erg gezellig en wellicht waren we de enigen die de Vlaamsche teksten op de muur begrepen en de foto's van Leuven herkenden. Verder spendeerden we ook een aantal uur in het gratis Te Papa museum en kuierden we langs het water. 

Daarmee kwam een mooi eind aan onze eerste kennismaking met het Noordeiland.

 

De Ferry naar Picton bracht ons de volgende dag van de wolken naar het mooie weer. We sloegen ons tentje op in een prachtige baai en werden even later verrast toen we dolfijnen voor onze neus zagen zwemmen!

's Avonds werden we nog geentertained door een gratis vuur- en didgeridoospektakel van onze buurman.

Tongariro Northern Circuit

Aangezien we momenteel gratis op internet kunnen, nog snel even een update over onze eerste trekking.

De avond voor het vertrek maakten we nog kennis met drie vriendelijke kiwi's en een absurd spel: freesbee-golf. Carmen bleek niet zo getalendeerd voor de longshots, maar kwam beter uit de hoek op de korte afstand :) Oefening baart kunst! Blijkbaar was het die avond wel nog behoorlijk koud aangezien onze tent bedekt was met een laagje ijs toen we ons bed opzochten.

Dag 1 van de trekking verliep zeer vlot want na iets minder dan 3 uur waren we al aan de hut. Daarvoor werden we 's avonds beloond met een mooie zonsondergang.

De drie komende dagen vroegen wat meer inspanning, al waren we wel steeds vroeg aan de hutten. De tweede dag maakte deel uit van de Tongariro crossing, een van de populairste dagwandelingen van Nieuw-Zeeland. En dat hebben we geweten! De hele dag werden we geconfronteerd met mensen die "rondhuppelden" met een dagrugzakje terwijl wij zeulden met al ons gerief. Dat weerhield ons echter niet om nog een klein zijsprongetje te maken naar de top van Mt. Tongariro.

Het was best spectaculair om tussen vulkaankraters, -toppen en -meren te wandelen. Mt. Ngauruhoe (beter gekend als Mount Doom, jaja die uit de film) hebben we helaas links laten liggen.

De twee volgende dagen brachten nog meer afwisseling en minder volk met zich mee. Zo wandelden we tussen desolate maanlandschappen (Mordor), woestijn en bos. Kortom, dik de moeite! 's Avonds leerden we ook telkens onze medetrekkers wat beter kennen. Met als afsluiter een gezellige kaartavond in de gloednieuwe en gigantische Waihohonu-hut.

Gisterenavond nog een goeie pizza gegeten met Dan, de Canadees waar we al op dag 1 kennis mee maakten. En als alles goed gaat zullen we over een paar dagen de Leuven-bar in Wellington verkennen. Dit in het gezelschap van Kiwi David, eveneens medetrekker vanaf het eerste uur.

En nu op naar de Whanganui rivier!

Glimwormpjes en rotte eieren

Met de auto van Auckland naar Waitomo... Een heus avontuur! Het links rijden en de automatic zorgden voor enkele kleine aanpassingsproblemen, maar we zijn zonder kleerscheuren op onze bestemming geraakt. We zetten onze tent op naast een gezellige YHA (jeugdherberg). De mooie omgeving was een welgekomen afwisseling na de grote, stiekem toch niet zo boeiende, grote stad.

Onze late namiddag/avondwandeling bracht ons langsheen groene heuvels, grotten, tunnels en woeste waters. Zeer mooi allemaal! Dankzij een klein kookaccidentje werden we diezelfde avond nog overstelpt met nuttige tips door twee sympathieke Duitsers.

De glimwormen zelf deden de volgende ochtend in de grotten flink hun best voor fotogenieke plaatjes. Helaas was dit niet toegestaan...

Volgende halte: Rot(te eiren)orua. De geothermische activiteit zorgt in deze stad voor een immer aanwezige zwavelgeur, bwuerk. Maar het levert wel enkele indrukwekkende natuurverschijnselen op, die we na een nachtje op een afgelegen plaatsje aan een meer, gingen bewonderen: blubberende mudpools, felgekleurde kraters, geisers en dampende meren. Daarna genoten we op een verborgen plekje (dank u Duitsers :)) van een natuurlijk verwarmde rivier. Een gratis welness ervaring als het ware!

Op dit moment verblijven we aan het Taupomeer waar we deze voormiddag al een wandeling in de regen hebben ondernomen. Jaja, de eerste (vele) druppels zijn gevallen.

Morgen vertrekken we richting Tongariro voor de eerste trekking, hopelijk snel gevolgd door een tweede trekking over de Whanganui-rivier met de kayak. Afwachten wat het weer brengt...

PS: Wij zien blijkbaar maar halve foto's, als dat bij jullie ook het geval is, klik op de foto's en dan zie je ze volledig.

Goed Nieuws!

Onze rugzakken zijn een uurtje geleden eindelijk aangekomen in onze hostel. De propere kleren waren zeker welkom :)
Na twee dagen Auckland hebben we het meeste van deze 'wereldstad' wel gezien. Gisteren kregen we in het Auckland Museum een bonte mix van Maori cultuur, Nieuw-Zeelandse natuur en geschiedenis voorgeschoteld. Daarnaast verkenden we ook nog enkele parken en de haven. Hieronder (hopelijk) wat impressies daarvan.

Vandaag hebben we onze plannen een klein beetje gewijzigd. Na wat rekenwerk bleek dat het huren van een autootje niet veel duurder zou uitkomen dan het openbaar vervoer. Bovendien kunnen we op die manier nog meer genieten van onze vrijheid. Morgenvroeg vertrekken we dan ook per auto richting Waitomo om dag te zeggen aan de glimwormen aldaar.

Verder nog wat praktische info. Vanaf nu zijn we, zolang we in Nieuw-Zeeland zijn, bereikbaar op het volgende nummer: +64 211 42 76 06. Smsen kan nog steeds naar Carmen haar nummer (dat komt voor jullie goedkoper uit).