De laatste week, snif

Aangezien we deze namiddag richting luchthaven vertrekken, is het hoog tijd om jullie op de hoogte te brengen van onze laatste uitspattingen in Australie :).

Na de schildpadjes trokken we voor een tweedaagse tour naar Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. We verkenden het eiland met behulp van een gids en 4x4 bus aangezien er alleen zandwegen zijn. De hoogtepunten voor ons waren: 

Lake McKenzie, een groot zoetwatermeer met een mooi zandstrand midden op het eiland

 Elli creek

Een scheepswrak (nee, echt?)

Een dingo

Rijden op de 'snelweg' waar je 80km/u mag

En voor de verandering gingen we daarna nog maar eens beestjes spotten. Deze keer was het tijd om dolfijnen van dichtbij te aanschouwen in Tin Can Bay. In 1950 begon een van de locals een gewonde dolfijn te voeren. De doflijn bleef steeds terugkomen en bracht later ook zijn nakomelingen mee. Twee van die nakomelingen hebben we 's ochtends ook een visje kunnen geven :)

Vervolgens hielden we nog een korte stop in Brisbane, waar niet zoveel meer te merken valt van de overstromingen in het begin van het jaar. 

Een beetje onder Brisbane ligt de Gold Coast bezaaid met (water)pretparken en die konden we uiteraard niet zomaar links laten liggen. Wij kozen er Wet 'n Wild uit, een waterpretpark met een hele hoop spectaculaire (en wat rustigere) glijbanen en attracties.

Aangezien we nog wat tijd hadden vooraleer we terug moesten keren naar Sydney, kampeerden we nog op 2 mooie plekjes langs de oostkust: Byron Bay (het meest oostelijke punt van Australie en bovendien een populaire surflocatie) en Booti Booti nationaal park. 

 

Gisteren brachten we dan zonder spijt onze Wicked camper terug en ook nu blonken ze weer uit in efficientie. Na een dik uur en een hoop telefoontjes (waarbij ze ons naar jan en alleman, en uiteindelijk weer terug naar de plaats waar we stonden, doorverwezen) kregen we toch het bericht dat we nog een vergoeding krijgen voor het ontbreken van de airco.  Daarna genoten we nog van een laatste dag in Sydney, die we afsloten met een gezellig etentje aan Darling Harbour. 

Mjam, mjam, kangoeroe :)

Nu moeten we alleen nog onze vlucht op tijd zien te halen en dan zit ons avontuur er helaas al op. We zijn alleszins erg blij dat we een goed jaar geleden onze vliegtuigtickets hebben durven boeken. We hebben de afgelopen 4 maanden met volle teugen kunnen genieten van een reis die ons nog lang zal bijblijven! En voor de geinteresseerden, we komen normaal gezien woensdagochtend in Brussel aan dus vanaf dan kunnen we de verhalen in levende lijve vertellen :) 

Tot in Belgie!

Zoals beloofd...

schildpadjes!

 

De kleintjes, pas uit hun ei

 

 Mama loggerhead-schildpad na het leggen van zo'n 130-140 eitjes

Oostkust deel 2

Hip hip hoera, we zijn weggeraakt uit Cairns! Na 5 dagen gevangenschap kwam het verlossende nieuws dat de wegen naar het zuiden terug open waren. Om dat te vieren reden we meteen zo'n 600 km tot aan Airley Beach. We arriveerden gelukkig nog net voor sluitingstijd aan het reisagentschap, waardoor we de volgende ochtend al aan onze 2-daagse zeiltrip op de Whitsundays konden beginnen. Ons bootje was klein maar gezellig met slechts 13 mensen, bemanning inbegrepen, aan boord. De eerste dag gingen we voor een eerste keer voor anker aan Whitehaven beach, een paradijselijk wit strand, net als in de films :) Om de eetlust op te wekken gingen we net voor zonsondergang nog even snorkelen op een stukje koraalrif. Na een fijne avond op de boot waren we een beetje ongerust wat de nacht voor Jonas zou brengen. Maar de reispilletjes deden opnieuw fantastisch hun werk!

De volgende ochtend begon met een goed ontbijt, gevolgd door twee snorkelsessies op verschillende stukjes rif, waarbij we enorm veel visjes zagen en ten slotte keerden we met een stevige bries in de zeilen terug naar het vasteland. Jaja, het leven kan toch wel mooi zijn :)

Volgende halte: Eungella national park om vogelbekdieren te spotten. We trotseerden een hevige regenbui om 6u30 's morgens en werden uiteindelijk toch beloond voor de moeite. Al zijn ze met hun 40 - 50 cm wel wat kleiner als we gedacht hadden.

Aangezien we maar niet genoeg krijgen van alle beestjes hier vervolgden we onze tocht richting Mon Repos conservation park. Na een aantal uur wachten was het zover: onze groep mocht het strand op om een nest schildpadjes, vers uit hun ei, hun weg naar de zee te zien zoeken. Best wel schattige beestjes met verrassend veel kracht voor hun grootte. Nadat de meeste mensen huiswaarts keerden, kregen we te horen dat we nog eens het strand op mochten. Ditmaal kregen we een volwassen loggerhead schildpad te zien die haar eieren kwam leggen op het strand. Na het resultaat kregen we nu dus ook nog de beginfase te zien. Een ervaring die we zeker niet snel zullen vergeten! (Omwille van problemen bij het uploaden van de foto's krijgen jullie nu nog geen schildpadjes te zien, maar ze volgen zeker nog!)

Eerste kennismaking met de oostkust

Aangezien we nog een dagje vastzitten in Cairns volgt hier de beloofde update :)

Op weg naar Cairns stopten we voor 1 nachtje aan de Undara lava tubes. Door jarenlange lavauitbarstingen ontstond er een tunnelsysteem van ruim 150km waarvan nu nog een paar imposante restanten van zichtbaar zijn. De eerste tunnel verkenden we te voet terwijl we de twee andere tunnels al zwemmend exploreerden, aangezien die onder water stonden. Het is immers regenseizoen in Noord-Queensland. Dat houdt in: heel warm en vochtig, plotse regenbuien, dodelijke box jellyfish in de zee, krokodillen en af en toe een cycloon...

Na een dagje rondhangen in Cairns trokken we naar Port Douglas voor een snorkeltrip op het Great Barrier Reef en we hadden geluk! Goed weer en naast de vele kleurrijke visjes zelfs een zeeschildpad en verschillende haaien gezien

Hopen vleermuizen in Cairns

Onze volgende geplande stop was het Daintree national park, een overblijfsel van het regenwoud en de mangrove waar ongeveer 80% van de Australische diersoorten leeft. En we maakten al snel kennis met 1 'belangrijke' soort :) Bij een korte wandeling aan Mossman Gorge dacht Jonas dat muggenspray niet noodzakelijk zou zijn, ondanks Carmen haar waarschuwing. Slecht plan! Jonas zijn benen leken wel een mijnenveld maar de natuur was wel mooi :)

Tijdens onze tweede stop, een krokodillentoer, hadden we alweer veel geluk bij het beestjes spotten. Ondanks het feit dat ons verteld werd dat het een slecht moment was, zagen we 6 krokodillen (waarvan 2 kleintjes). Diezelfde spotten we tijdens een avondwandeling nog een miereneter en nog een hele hoop kruipende beestjes. 

De volgende dag stopten we opnieuw op verschillende plaatsen voor een korte wandeling door het regenwoud en de mangrove (en ijsjes :)) 

Normaal gezien gingen we van hieruit verder zuidwaarts rijden, maar we hoorden vele onrustwekkende berichten over cycloon Yasi, de grootste cycloon die ooit op Australie afkwam. Hierdoor waren we genoodzaakt om een schuilplaats te zoeken in Cairns. Tijdens een bezoek aan de supermarkt om onze voorraad in te slaan, drong de ernst van de situatie nog maar eens tot ons door: ongeruste inwoners, lege winkelrekken, en stormloop op een vers rekje met brood, afgeplakte winkelramen, zandzakjes en geen kat meer op straat. 

Gisteren werden verplicht om de hele dag in onze hostel door te brengen, al zou Yasi pas tegen de late avond toeslaan. Wij hadden blijkbaar wel nog een goede hostel gekozen aangezien veel andere plaatsen geevacueerd werden en er 2500 mensen in het winkelcentrum moesten overnachten. De nacht zelf bleek bij ons nog mee te vallen. Ondanks extreem harde wind en regen konden we nog relatief goed slapen. Ze hadden ons namelijk aangeraden om in de badkamer te schuilen wanneer de ramen het zouden begeven. Dit bleek gelukkig niet nodig.

Deze ochtend gingen we even de straat op om de schade op te meten. Op een paar omgewaaide bomen en een ruwe zee na, bleek de situatie nog goed mee te vallen. Tegen de namiddag begon het wel weer heel hard te regenen, wat overstroomde straten tot gevolg had. 

Maar blijkbaar is er een 100-tal kilometer onder Cairns veel meer vernieling gezaaid. Morgen zijn we van plan om onze reis verder te zetten in die richting, afwachten wat dat brengen zal...