Een ongeluk komt nooit alleen...

De titel verraadt het al een beetje, maar de afgelopen week in Australie was niet echt een succes. We waren nochtans enthousiast om onze campervan op te halen. Maar daar liep het al fout. Ten eerste bleek dat we de waarborg niet volledig konden betalen met een van onze bankkaarten, dus moesten we richting bank om cash af te halen. Daarmee verloren we al heel wat tijd. Eenmaal op weg merkten we (een beetje te laat) op dat er vanalles mankeerde aan de auto: een voorlicht, de radio, de airco en onze "binnenhuisverlichting" werkten niet meer. Een telefoontje met Wicked leerde ons dat ze ons met de foute, goekopere versie van de campervan, hadden op pad gestuurd. Aangezien we al te ver van Sydney verwijderd waren, besloten de Wicked pas om te ruilen in Melbourne... Een foute keuze, zo zou later blijken, tum tum tum tuuuuum (= dramatische muziek).

De volgende avond waren we op weg naar een in onze campingatlas aangegeven slaapplaats langs een "major" road. Die weg was echter smaller, kronkeliger en minder geasfalteerd dan we gedacht hadden en de wicked reageerde minder vlot dan hij zou moeten. Voeg daar dan nog een aggresieve Australier in een 4x4 aan toe en je hebt de nodige ingredienten voor een botsing. De man vloog Jonas letterlijk naar de keel... Na een politiebezoek kwamen we er gelukkig met wat blikschade en schrik vanaf, maar ons reisschema liep hierdoor wel weeral extra vertraging op.

Dan denkt een mens dat hij zijn portie pech wel gehad heeft, maar nee hoor. Eenmaal aangekomen in Melbourne, bleek dat onze beide bankkaarten er geen zin meer in hadden. Ons bijna laatste cashgeld moesten we noodgedwongen spenderen aan een campingplaats (na een week niet te moeten betalen voor veel mooiere plekjes langs de weg) waardoor nog maar een paar dollars over hadden voor eten. Bovendien was het zondag dus konden we niet terecht bij de bank voor meer info. Desalniettemin smaakte ons avondmaal van 2.6 $ nog wel goed (dat was zelfs genoeg voor 2 avonden). Maandag probeerden we opnieuw bij de banken maar ze konden ons niet verder helpen. Nog een dagje schooiersbestaan dus... Melbourne is waarschijnlijk leuk als je geld hebt, maar voor ons was het toch net iets minder.

's Avonds, terwijl we onze campervan op een parking langs de kust hadden geparkeerd (waar het eigenlijk niet mocht, maar een mens moet toch ergens slapen), rinkelde onze gsm met goed nieuws. Carmens papa had de bank gecontacteerd en de mastercard limiet verhoogd (die stomme wicked waarborg had een te grote hap uit ons budget genomen) waardoor we terug geld hebben!

Wat er met Jonas zijn kaart aan de hand is, blijft voorlopig nog een raadsel...

Daarnaast wil het weer echter ook niet meer goed mee. Sinds Sydney blijven de regenwolken ons achtervolgen en het ziet er niet meteen naar uit dat het de komende week zal beteren. Waardoor de Great Ocean Road en de Grampians waarschijnlijk vrij letterlijk in het water zullen vallen. Je hoort het al, we zijn niet echt fan van Australie op dit moment... Hopelijk betert het snel.

Maar tussen al deze negatieve gebeurtenissen hebben we ook nog wel wat leuks meegemaakt, zoals deze foto's misschien kunnen illustreren. (meer foto's kunnen we niet uploaden op de plaats waar we nu zitten)

Een mooie blowhole

Ontbijt op het strand

"Aangevallen" worden door papegaaien

Dineren met zicht op kangoeroe's